ಕಡಲ ಹಾಡು

ತೂಗುವ ತಂಗಾಳಿ ,ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಹೊನಲು
ತಂಪಾಗಿ  ಮಲಗಿದೆ  ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಮರಳು
ತನ್ನದೇ ಗುಂಗಿನಲಿ ಅವಿಶ್ರಾಂತದಲೆಗಳು
ನಾನಲ್ಲಿ ಮೌನ ಸೇತುವೆ , ಕುದಿವ ಒಡಲು .

ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನೂರಾರು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೂ
ಇಣುಕಿ ನೋಡಿವೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಮೋಡಗಳ ಸಾಲು
ಅಲೆಗಳದೆ ಬೆರಗು  , ತಣೆಯುವವರೆಗೂ
ಹಾಸಿ ಹೊದ್ದಂತೆ ವಿಸ್ಮಯದಾ  ಸೆರಗು
ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚದ ಕಡಲಿಗೆ ನನ್ನವೇ ಕಥೆಗಳು
ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡಂತೆ ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ನೂಲು .

ಹರವಿಕೊಂಡ  ರಾಶಿ ಶಂಖಗಳಿಗೊಂದಿಷ್ಟು
ದಕ್ಕೀತೆ  ಕಡಲ ದಿವ್ಯ ಮೌನ ?
ಅದಕ್ಕೂ ಕಿವಿಯಾಗುವ ಮರಳ ಕಣ
ಮುತ್ತಿನಾಸೆಗಿಲ್ಲಿ   ಲೋಕವೇ  ಮರುಳು
ಹಪಾಹಪಿ ಬಾಳ  ಲೋಹದ ಸರಳು
ತೆರೆಗಳಾಟವಿದು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ಏಳು - ಬೀಳು ?

ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನ  ಕದಲಾರತಿ
ಹಾಲ್ಗೆನ್ನೆ  ಚಂದಿರನ  ಮತ್ತೆ ಕಾಣುವಾ ಸರತಿ
ಅವ್ಯಕ್ತ  ಭಾವಸ್ಪುರಣದಾರೋಹ  ನನ್ನಲೂ
ಮೀರುತಾ , ಏಕತಾನತೆಯ ಬಂಜೆ ಬಯಲು
ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದೆದೆಯಲಿ ಕರಗುತಿದೆ  ಪ್ರಶಾಂತ ಕಡಲು .

ಹಗುರಾಗಬೇಕಿದೆ

ಸರಿಯುತಿವೆ  ದಿನಗಳು

ಚಿಂತೆ ಒತ್ತಡಗಳ

ಹೊತ್ತ

ತೇರಿನಂತೆ  ಕ್ಷಣಗಳು

ಅಮೆಲೇರಿದಂತೆ

ಸಾಗಿವೆ ಭಾರದ  ಹೆಜ್ಜೆಗಳು

ಗುಟುಕು  ಪ್ರೀತಿಯಲೇ

ನೀಗುತಿದೆ  ಹಸಿವು

ಬೀಗುತಿದೆ ಮನವು

ಗೊಂಚಲು ಗೊಂಚಲಾಗಿ

 ಅರಳಿ  ನಿಂತರೂ

ಕೈಗೆಟುಕಲಾರಂತಿದೆ  

ಜೀವನ  ಸೊಬಗು

ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ  ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ

ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ  ಸುಂದರ  ಬೆರಗು

ಕಾಣೆಯಾಗುತಿಹುದೇಕೆ

ಅಪರೂಪವಾಯಿತೇಕೆ

ನಮ್ಮ  ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ

ತುಟಿ ಮೊಗ್ಗ  ಬಿರಿವ

ಮನವರಳುವ

ಚಿಂತೆ  ಮರೆಸುವ

ಒಂದೇ ಒಂದು  ‘ ನಗು  ‘ !

ಕಾಲ

ಕಾಲ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ  

ಕಾಲದ ಹೊಳೆಯಲಿ

ಮೀಯುವರೆಲ್ಲಾ , ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ

ನಿಂತೆ ನಿಲ್ಲುವರು 

ನೋವು ಮಾಗಲೋ , ನೆನಪನಳಿಸಲೋ

ಹೊಸತನದ ಹೂವರಳಲು  .

ಆಗಾಗ ಮತ್ತೆದೇ ಕಾಲದ  ಬಯಕೆ    

ಕಾಲದ  ಸಾಲಕ್ಕೂ   ಹರಕೆ    

ಸಂಭ್ರಮ ಸಿರಿ ಘಳಿಗೆ ಬಾಚಲು

ಅರಿವಿನ ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಲು

ಜಿಪುಣ ಕಾಲ , ನೀಡದು ಅರೆಘಳಿಗೆ

ಕಾಲದೋಟಕೆ ನಮ್ಮ ಹತಾಶ ನಡಿಗೆ.

ಆಗ ಒಂಟಿ ಕಾಲಲಿ

ಕುಂಟೆಬಿಲ್ಲೆ ಆಡಿದ ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು

ಕೇಕೆಹಾಕಿ ಸೋಲಿಸಲು , ಸವರಲು

ಈಗ ಬರೆ ಚುಚ್ಚುವ  ಗಂಟೆಗಳ ಮುಳ್ಳು .

ಕಾಲದ  ವ್ಯವಹಾರವಿದು  ಅಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು

ಕ್ಷಣ ಕಾಲದ ಹೊನ್ನ  ಸರಕುಗಳಿವು

ಕೊಂಡು ಕೂಡಿಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ !

ಪಂಥಾಹ್ವಾನಕೆ  ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ  ದೂಡಿ

ಮುಗ್ಗರಿಸಿ  ಬಿದ್ದವರ ನೋಡಿ ,ಇವ

ನಗುತಿರುವ , ತನ್ನ ಹುರಿ ಮೀಸೆಯಡಿ

ಗೆಣೆಕಾರನಾದರೂ ನಿಂತು ತಬ್ಬುವ

 ಹಾಗಿಲ್ಲ , ಶರವೇಗದ ಸರದಾರನಿವ

ಶತಮಾನಗಳ ತಿಂದು ತೇಗಿ ,ಓಡುತ್ತಿರುವ

ಕಾಲದೋಟದಲಿ ನನ್ನ ಗೊಂದಲ

ದ   ಹೆಜ್ಜೆ  ಗತಿಗೆ  ತಾಳ ಹಾಕಲಾರದವ  .

ಅಪ್ಪ ಹೀಗೇನೆ ...

ಅಪ್ಪ' ನ ದಿನಾಚರಣೆ ಯಂದು  , ಕಡಲಾಳದ  ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅಪ್ಪನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಕವನ . .

ಆಗಾಗ ಕೋಪ ಮುನಿಸು
ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಕರಗುವ
ಅಪ್ಪನ ಬೆಣ್ಣೆ ಮನಸು ;
ತಿಕ್ಕಾ ಟದ ಬಾಳ ಬವಣೆ
ಬಿರುಗಾಳಿ ಸಿಡಿಲು ಮಳೆ
ಬರಲಿ ಏನೇ , ಅವನದೇ
ಸುಭದ್ರ ಕೋಟೆ ರಕ್ಷಣೆ .

ಎದೆಯ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ
ಚಟಪಟಾಯಿಸುವ
ಭಾರ್ಯೆಯ ಚಿಟ್ಟೆ ಕನಸು
ಜಿಗಿದು ಗದ್ದಲವೆಬ್ಬಿಸುವ
ಮಕ್ಕಳ ಆಸೆ ಮನಸು
ನೀಗಿಸಿ , ಅರಳಿಸಿ ಸಾಗಿದ್ದಾನೆ
ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಕನಸು .

ಸಾಗರದ ಪ್ರೀತಿ ,ಅವನದೇ
ಒಂದು ರೀತಿ
ಒರಟು ಕೈ,ತುತ್ತಿನಲ್ಲೂ
ಹಾಯೆನಿಸುವ ಕಕ್ಕುಲಾತಿ
ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಒಂದೊಂದು
ಬೆವರ ಹನಿ , ಅನುಭವ ನೀತಿ .

ನಿಮಗ್ನ ಮನಸು ,ಬಾಳ ನಿರುಕಿಸು
ವ, ಹಾದಿಯಲಿ ಮಾಗುವ ವಯಸು
ಬೇಡುವುದಿಷ್ಟೇ ...
ಇರಳು ಬೆಳಕಿನ ಜಂಜಾಟದಲಿ
ಹೊಯ್ದಾಡುವ ಭವ ಸಾಗರದಲಿ
ಅವನಿಗಿರಲಿ ಸಂತಸ , ಶಾಂತಿ
ಕೆಲವು ತಾಸು .

ಕರಗುವ ಕಡಲು

ಕರಗುವ ಕಡಲು 
================
ತೂಗುವ ತಂಗಾಳಿ ,ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಹೊನಲು

ತಂಪಾಗಿ ಮಲಗಿದೆ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಮರಳು

ತನ್ನದೇ ಗುಂಗಿನಲಿ ಅವಿಶ್ರಾಂತದಲೆಗಳು

ನಾನಲ್ಲಿ ಮೌನ ಸೇತುವೆ , ಕುದಿವ ಒಡಲು.

ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನೂರಾರು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ

ಇಣುಕುವ ಬೆಳ್ಳಿ ಮೋಡಗಳ ಸಾಲು

ಅಲೆಗಳದೆ ಬೆರಗು ತಣಿಯುವವರೆಗೂ

ಹಾಸಿ ಹೊದ್ದಂತೆ ವಿಸ್ಮಯದ ಸೆರಗು

ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚದ ಕಡಲಿಗೆ ನನ್ನವೇ ಕಥೆಗಳು

ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡಂತೆ ಎಳೆಯೆಳೆಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ನೂಲು .

ಹರವಿಕೊಂಡ ರಾಶಿ ಶಂಖಗಳಿಗೊಂದಿಷ್ಟು

ದಕ್ಕೀತೆ ಕಡಲ  ದಿವ್ಯ  ಮೌನ  ?

ಅದಕ್ಕೂ ಕಿವಿಯಾಗುವ ಮರಳ ಕಣ

ಮುತ್ತಿನಾಸೆಗಿಲ್ಲಿ ಲೋಕವೇ ಮರುಳು

ಹಪಾಹಪಿ  ಬಾಳ  ಲೋಹದ ಸರಳು

ತೆರೆಗಳಾಟವಿದು ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ಏಳು – ಬೀಳು ?

ದಣಿದ ಭುವಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೂರ್ಯನಾ ಕದಲಾರತಿ

ಹಾಲ್ಗೆನ್ನೆ  ಚಂದಿರನ ಮತ್ತೆ  ಕಾಣುವಾ ಸರತಿ

ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವಸ್ಪುರಣದಾರೋಹ ನನ್ನಲೂ

ಮೀರುತಾ , ಏಕತಾನತೆಯ ಬಂಜೆ ಬಯಲು

ಕಡಲಗಾನದಿಂಪು ನನ್ನುಸಿರ ಬೆರೆಯಲು

ಕರಗುತ್ತಿದೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದೆದೆಯಲಿ  ಪ್ರಶಾಂತ ಕಡಲು .  

ಸಾಗುತಿಹುದು ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ

ಸಾಗುತಿಹುದು ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ 

ಹಿಂದುರಿಗಿ ನೋಡದ ಬದುಕು 

ಮನ ಹುಡುಕುತಿರೆ ಇಂದಿಗೂ 

ಸಿರಿ ಅರ್ಥಗಳ ಬೆಳಕು 

ಬಯಕೆ ಸಾಗರ ವಿಶಾಲ ಹರಿವು 

ಮೋಹದಾಚೆಗಿದೆ ತೆನೆಯು 

ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ಒಲವ ಕಾಣದುದಕೆ

ಬರಿದಾಗಿದೆ ಬಿರಿದೆದೆಯು 

ಮನಸು ಮನಸುಗಳ ದೂರ ಯಾನಕೆ 

ಕೊನೆಯಾಗಲಿ ಅಹಮಿನ ನೆರವು 

ಹೊಂದಿಕೆಯ ಹೊದಿಕೆ ಜಾರುತಲಿರೆ 

ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯಲೂ ಹೊರಳಾಡುತಿದೆ ಕೊರಗು 

ಕ್ಷಮೆಯ ಭಾವವಿದೆ  ಹೊಸಿಲ ಬಳಿ

ಬರಲಿಲ್ಲವೇಕೋ ಮನೆ ಒಳಗೂ 

ಮೌನದೆದೆಯ ಮೀಟಿ ನಗಲಿ 

ಮುಗ್ಧ ಮಗುವ ಹೂ ನಗೆಯು 

ಹಸಿರು ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹ ಮರುಕ 

ತೇರನ್ನೆಳೆಯಲಿ ಬದುಕು 

ಸಾಲು ಹಣತೆ ದೀಪ ಬೆಳಗಲಿ 

ಭವ ಬಂಧನದಾ ಎದೆಗೂ  .

ಅಂತರಾಳದ ದನಿಗಳು

ಉಸಿರನೊತ್ತಿ ಗೋಡೆಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ

ಪಿಸುನುಡಿಗಳ ಕಾಡುವ ದಂಡು

ಅಲ್ಲೇ ಕಾರ್ಗತ್ತಲ ಕಿರು ಓಣಿ

ಬೆಳಕ ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ , ಆವರಿಸುತ್ತಾ

ದೂರದೂರಕೂ ಚದುರಿದ ದ್ವನಿಗಳು

ಮನದ ನಿಲ್ಲದ ಹಾವು –ಏಣಿ ಆಟಕೆ

ಅಳಕ್ಕೂ ಬಗೆದು ಕೊರೆವ ಕೀಟಗಳು

ಬೇಗುದಿಗಳ ಮಂಥನದ ಸೀಳು ನೋಟಕೆ

ಎದೆಯಾಗಸದ ಅಹಮಿನ ಹಾರಾಟಕೆ

ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ ಮೆರವ ಒಲ್ಲದ ಪಾಠಗಳು .

ಪ್ರತಿದ್ವನಿಗಳ ಅಲೆ , ಎಡವುತ್ತಲೇ ಅಪ್ಪಳಸಿ

ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಹೊಸ ರಾಗ , ಹೃದಯ ತೀರಕೆ.

ನಿಂತಲ್ಲೇ ಚಿಗುರಿ , ಹಬ್ಬಿದ ಎತ್ತರ ಬಳ್ಳಿಗಳು

ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ ಮುಖಗಳ ನೂರಾರು ಕೂಗು , ಕೇಕೆ

ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲದ ಆಪ್ತ ದನಿಗಳು ,ಅಂತರಾಳಕೆ

ಕಡಲ ತೀರದ ಸಂಜೆ

ಬಿಸಿಲ ಬೆವರೊರೆಸಿ  ಕಾದು, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲೇ

ತಣ್ಣನೆ ಕುಳಿತ   ಮರಳುಹಾಸಿನ ಸ್ವಾಗತ

ತೂಗುವ ತಂಗಾಳಿ ,ನೆರಳು -ಬೆಳಕಿನಾಟ  ;

ಬಣ್ಣ  ಚಿತ್ತಾರಗಳನರಳಿಸಿ ,ಮತ್ತೇರಿಸಿ

ಕೆಂಪಿನಾಗಸ  ಸಂದ್ಯಾರಾಗವೇ ಮತ್ತೆ ತಣಿಸಿ ..

ಅಲೆಗಳ ಮೊರೆತಕೆ  , ಮೌನ ಮುರಿದಿದೆ  ಕಡಲು

ಮರಳುಹಾದಿಯ  ತುಂಬೆಲ್ಲಾ  ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಮಧುರಭಾವ

ನಿನ್ನ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆವಾಗ ....

ಪ್ರೇಮದಲೆಗಳ ಪುಳಕಕೆ   ಮಿಂದ ಹೃದಯಗಳು   

ನೀನೊತ್ತಿ  ಕೊಟ್ಟ ಮುತ್ತು  ಇಂದೂ

ಹೊಳಪಾಗಿ  ,ಕಡಲಾಳದ  ಖಜಾನೆಗೆ .

ಮೆಲ್ಲನೆ ಅಪ್ಪಲು ಕಾಯುವ  ಕತ್ತಲ   ಬಯಕೆಗೆ  

ನಗುವ ಚಂದಿರ  ,ಬೆರೆತು  ಇಳಿಯಬೇಕಿದೆ ಇನ್ನೂ

ಬದುಕಿನ ನಾಳೆಗೆ , ಅಲೆಗಳ್ಹೊತ್ತ   ಬಾಳ ನೌಕೆ

ತಂಗಾಳಿಯ  ಒಲೈಕೆಗೂ  ಹುಸಿಮುನಿದ   ತೆಂಗು ಸಿರಿ

ಸಾಕು ,ಬಿಚ್ಚು ಚಿಪ್ಪಿನೆದೆಯ ಕಾಣು ಪ್ರೀತಿ ಹೊಳಪಸಿರಿ  

ಕಾಣೆ ,ಕಾಲ ಮುಡಿಗೇರಿಸುವ ಹಂಬಲದ ಹೂವುಗಳೆಷ್ಟೂ

ಅರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ  ಕಾಡುವ ದ್ವಂದ್ವಗಳ ಬಂಡೆಗಳೆಷ್ಟೋ

ಜೀವ ಜಾಲವನ್ಹೊತ್ತು  ನಿಂತ  ಕಡಲಾಗಬೇಕು  

ಮೇಲ್ನೋಡಲು .....

ಮತ್ತೆ ಒದ್ದೆ ಮೋಡಗಳ ಹರವಿ ಕೂತ  ಬಾನು

ದೂರ ತೀರಕೂ ಸಾಗಬೇಕಿದೆ ನಾನು – ನೀನು .

ಕವಿತೆ ಕರೆಯಲಿ

ನವಿರು  ಭಾವಗಳ ಹೂ ಹಾಸು

ಪದ ಪುಂಜಗಳ ನಕ್ಷತ್ರ  ಮಿನಗು

ಸ್ವಗತ –ಸ್ವಾಗತವ ಕೂಡಿ ಹಾಡಿ

ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ  ಗಗನವ

ಮಳೆಬಿಲ್ಲಿನೋಕುಳಿಯ  ರಂಗು  ಚೆಲ್ಲುತಾ  

ಕವಿತೆ ಕರೆಯಲಿ .

ಎದೆಯಾಳವ  ಬಗೆದು  ತಡುಕಿ

ಅಪ್ಪಿ  ಮನವ,  ಹನಿ ಮಳೆಗರಿಸಿ

ಉಕ್ಕುವ  ಅಲೆಗಳ  ನೋವ ಕಥೆ

ಒದ್ದೆ  ದಡದಂಚಿಗೆ  , ನೆನಪ ಮತ್ತೆ

ತಡವುತಾ,   ತಂಪನೀವುತಾ  ...

ಕವಿತೆ ಕರೆಯಲಿ .

ಒಲವ ಬನಸಿರಿ , ಚಿಟ್ಟೆ  ಹೂಗಳ

ರಂಗೋಲಿ , ಪ್ರೇಮಾಂಕುರವೇ  ಕೈಬೀಸಿ

ಚಿಗುರಿಸಿ ಸುಪ್ತ ಮನಗಳ ಕನಸ

ಹರ್ಷ ದೀಪ್ತಿಗೆ ತುಟಿ ಮೊಗ್ಗ ಬಿರಿದು

ಭೂರಮೆಯ  ದಣಿವಾರಿಸುತ್ತಾ ...

ಕವಿತೆ ಕರೆಯಲಿ .

ಸ್ಫೂರ್ತಿ  ಸೆಲೆಯ  ಸುಂದರ  ತಾಣ

ಹೊನ್ನ ಸಂದೇಶಗಳ  ಭಾವತರ್ಪಣ

ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ಹಣತೆಗಳೆಲ್ಲಾ  ಗುರಿಯ ಮುಟ್ಟಿ   

ಎದೆಯ ಹಕ್ಕಿ  ಆಗಸದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ

ಚಿಲಿಪಿಲಿ  ನಾದವ ಹರಿಸುತಾ ....

ಕವಿತೆ ಕರೆಯಲಿ .